Oryginalne stare bicie. Świeża odbitka ze stempla. Delikatne mikroryski w tle. Patyna. Moneta bardzo głęboko wybita.
Aw.: Głowa króla w prawym profilu z przewiązanymi wstążką włosami, w otoku: STANISLAUS AGU: D.G.REX POOL.M.D.L.
Rw.: Tygiel menniczy stojący na ogniu i wypełniony płynnym medalem z łyżką do mieszania kruszcu w środku, w półotoku: PROBATUS MELIOR( doświadczony lepszy), u dołu w odcinku data 1771.
Stemple wykonał Jan Filip Holzhauser, medalier królewski
Zbiory: Kraków – Czapski.3123; ZKW(2,39; 2,54, ze zbioru Węsierskiego); MNW, Ossolineum Wrocław;
Aukcje: Brand.4,415; WCN.1,295; WCN.12,411; Korolkiewicz.2481 I 950USD(z kolekcji Branda); Hohn.21,251(2,51) II-/III 420DEM; UBS.42,1653(2,91) III-II 260CHF; Spink.12.1999,172 II 605USD; WCN.23,414(2,55) I 4250PLN; Lanz.107(1991),934(3,3) II, nadlewka 1100DEM; PDA.5,663(2,50) II 2250PLN; WCN.30,408(2,51)I, gab. 7040PLN; WCN.30,409(2,32) III+ 3300; WCN.31,669(2,69) III 2250-PLN; WCN.33,596(3,49) I- 1320 PLN; PDA.10.786(2,37) II 4100PLN; WCN.36,502(2,54) II 6000-PLN;
W 1771 roku wpłynął do komisji menniczej memoriał proponujący wybijanie monety z czystego srebra. Wiązało się to z narzekaniem, że moneta wybijana ze stopu srebra i miedzi jest fałszowana. Owo memorandum proponowało rezygnację z miedzi. Według zamysłu autorów projektu, miałoby to utrudnić, nawet wyeliminować możliwość fałszowania monety polskiej. Król Stanisław August Poniatowski postanowiwszy zbadać, jaką tak wybite monety miałyby żywotność i nakazał przygotowanie stempli. Zadanie to zlecono Janowi Filipowi Holzhauserowi, medalierowi królewskiemu. Wykonał on komplet stempli do monet; od srebrnego grosza do talara. Monety te nie weszły do obiegu. Nieznany jest nakład oryginalny prób. Wiadomo, że król rozesłał je później znanym ówczesnym numizmatykom. Komplet tych monet otrzymał Samuel Madai z Królewca, który opisał je w przygotowywanym do druku dziele o talarach, które zostało wydane w 1774 roku. Podobną serię moneta otrzymał też numizmatyk i historyk gdański Karol Beniamin Lengnich, który również opisał je w swoich rozprawach o monetach i kolekcjonerach.
W XIX wieku, w mennicy warszawskiej niektóre z nominałów zostały ponownie za pomocą oryginalnych stempli.
Monety wykazują zróżnicowaną wagę od 2,3 do 3,5 grama, ale brak jest wiarygodnych przesłanek pozwalających odróżnić oryginalną emisję od nowego bicia.
Znane są także odbitki w miedzi, Korolkiewicz.2481 ( także z kolekcji Branda, wcześniej z kolekcji Rudolph.1040) oraz w złocie, zbiór Sobańskiego.
Waga: 2,416 g Srebro
Literatura: Madai.6227(1774); Lengnich(1791).370; Raczyński.512; Zagórski.789; Plage.471; Kurpiewski,Kopicki.428R4; Kopicki.2358R4;
Zapraszamy do obejrzenia monety na żywo w siedzibie Firmy.
Dodatkowe fotografie:
stan:
status:
nr pozycji:
nr komisu:
cena: |
2
dostępny (1 szt.)
2P00086
K112
9 000 zł |
|
